July 4th, 2009

friday shift, well late ako. kala ko naman ordinary day lang. absent nga pala ako kahapon kase badtrip lang sigurong pumasok. sabi ko kay annie: "TL, hindi ako papasok. sakit ulo ko e. hindi din ako makakapag half day. sa ugali naman ng new OM, hindi ka man lang maka slouch"

ngayon, nakita ko si Maui. Well, its nice to see her, kala ko naman naaning na naman cia at hindi na naman pumasok. yun lang nung natuwa ako dahil nakita ko si Maui, may hatid pala ciang masamang balita. Si Ate Jen nagresign na, immediate resignation.

ewan ko ba kung anung naramdaman ko nun. hindi ko masabe at hindi makuha ng mukha ko kung anu yung reaksyon na gusto kong palabasin.

nabalitaan ko na nga din recently na si debbie magreresign na din. si TL aya magreresign na din. naalala ko tuloy yung CD ko saka libro ng yoga. naisip kong kukunin ko yung mga gamit ko bago man lang cia mamaalam..

kanina mismo, lumapit saken si aya, dala yung mga CD na pinahiram ko sa kanya. ewan ko ba pero parang hindi ako natuwa nung nabalik saken yung mga CDs. parang na washout ako ulet ng mighty blues.

my emotions, please dont eat me alive. i still have few hours to battle.

bago ako umuwi, dahil ayoko pang umuwi, dumaan ako kay marfori para sabihing: "sabay tayong umuwi, gisingin mo ko sa 3rd Flr" kaso may naunang nangyari.

may nakita akong brown envelope for Louie Lebosada. at natural alam kong donation yun (ginagawa naten to pag may nababalitaang naconfine sa ospital at hindi makabayad ng dues, o may namatayan) . . at nung tinanong ko yung guy kung sino yun Louie na yun at anu nangyari, e cia na yun pala mismo, sabe nya his wife passed away

Ang bigat ng araw. puro emotions na hindi ko macontain at hindi ko din maignore.

July

is always like this..

i've always been trying to find ways and reasons to swallow your bitter blues.

dear july, kelangan ko lang magcelebrate. hindi ko talaga alam kung anu pang reason ng pagcecelebrate. gusto kong maging masaya at ready in the next 2 weeks. kaso anjan ka na naman